Mehmet Akif’in muhteşem eserinin benim için belki de en güzel yorumu:
Necid Çöllerinden Medîne’ye
Yâ Nebi! Şu hâlime bak!
Nasıl ki bağrı yanar, gün kızınca, sahrânın; Benim de rûhumu yaktıkça yaktı hicrânın! Harîm-i pâkine can atmak istedim durdum; Gerildi karşıma yıllarca âilem, yurdum. „Tahammül et!“ dediler… Hangi bir zamâna kadar? Ne bitmez olsa tahammül, onun da bir sonu …